Richard Schoppink
Van hulpvrager naar maatje: Richard weet als geen ander hoe het is om financiële zorgen te hebben. Vanuit zijn eigen ervaring helpt hij nu anderen op weg. Hij sluit af met een boodschap voor mensen die worstelen met geldproblemen en nog twijfelen om hulp te vragen.
Vraag 1
Welke overtuiging verklaart waarom je juist dit vrijwilligerswerk bij SchuldHulpMaatje doet?
Iedereen kan in financiële problemen terechtkomen, bijvoorbeeld door het verlies van een baan, een verslaving of andere ingrijpende omstandigheden. Zelf heb ik ook een schuldsaneringstraject moeten doorlopen om weer grip op mijn financiële situatie te krijgen. Die ervaring heeft mij niet alleen geleerd hoe zwaar zo’n periode kan zijn, maar ook hoe belangrijk steun en begrip zijn. Juist daarom wil ik mij inzetten om te voorkomen dat anderen zo diep in de problemen raken. En als dat toch gebeurt, wil ik naast iemand staan, helpen om het traject vol te houden en samen de eindstreep te bereiken.
Omdat ik uit eigen ervaring weet hoe het is om financiële problemen te hebben, helpt die achtergrond mij ook in het contact met hulpvragers. Dat merk ik al gelijk tijdens de eerste kennismaking. Mijn ervaringen helpen mij om de juiste vragen te stellen, begrip te tonen en woorden te vinden die aansluiten bij hun situatie. Soms deel ik delen van mijn eigen verhaal, zodat hulpvragers zien dat zij niet alleen staan en dat het vragen om hulp en het volgen van een traject juist belangrijke stappen vooruit zijn.
Vraag 2
Had je bepaalde aannames of verwachtingen toen je begon als maatje waarop je later bent teruggekomen? Welke waren dat en waarom?
Ja. In het begin verwachtte ik soms meer initiatief van een hulpvrager dan iemand op dat moment kon nemen. Daarin speelt voor mij ook een generatieverschil mee.
Als iemand bijvoorbeeld schulden heeft, wil ik graag weten: hoeveel schuld is er in totaal en welke afspraken zijn er al gemaakt met schuldeisers? Ik was gewend om dat zelf direct uit te zoeken en op papier te zetten. Maar ik merkte dat sommige hulpvragers helemaal niet weten hoe ze dat moeten aanpakken. Soms is zelfs de stap om een schuldeiser te bellen al heel groot.
Ik heb daardoor geleerd mijn verwachtingen bij te stellen. Soms moet ik zelf een paar stappen terugdoen en eerst kijken: waar staat iemand nu en wat heeft diegene nodig om de volgende stap te kunnen zetten? Zo kan ik uiteindelijk beter helpen.
Vraag 3
Is er tijdens zo’n traject ook ruimte voor plezier en humor?
Zeker. Je praat natuurlijk over serieuze onderwerpen, maar er moet ook ruimte zijn voor een grapje of om even iets leuks te doen. Ik vind het belangrijk dat een hulpvrager ervaart dat het leven niet alleen om problemen en schulden hoeft te draaien. Ook tijdens een moeilijk traject mag er plezier zijn.
Vraag 4
Als je iets zou mogen veranderen aan de wereld van de schuldhulpverlening, wat zou dat dan zijn en waarom?
Dan zou ik kritisch kijken naar de manier waarop sommige incassobureaus te werk gaan. Een rekening die iemand al niet kan betalen, kan door bijkomende kosten verder oplopen. Tegelijkertijd kan de druk op de hulpvrager steeds groter worden. Als er vervolgens bijvoorbeeld loonbeslag wordt gelegd, kan dat ook gevolgen hebben voor de mogelijkheid om andere schuldeisers te betalen. Zo kan iemand nog verder in de problemen raken.
Ik zou graag zien dat er meer wordt gekeken naar het totaalplaatje en naar wat iemand daadwerkelijk kan dragen.
Vraag 5
Wanneer voelt een hulptraject voor jou als maatje echt geslaagd?
Voor mij is een traject geslaagd als een hulpvrager het zelfvertrouwen heeft teruggevonden en weer zelfstandig verder kan. Dat iemand zelf contact durft op te nemen met schuldeisers, afspraken of betalingsregelingen kan maken én die kan nakomen. Uiteindelijk is het mooiste resultaat dat mijn hulp niet meer nodig is.
Vraag 6
Hoe denk je dat hulpvragers jou als maatje zouden omschrijven?
Ze zouden waarschijnlijk zeggen: “Hij is aardig en respectvol, maar kan ook een pitbull zijn. Als hij ergens voor gaat, doet hij er alles aan om het te laten lukken. En ja, af en toe kan hij ook een tikje streng zijn.”
Vraag 7
Kun je het ook aangeven als je zelf even niet in staat bent om er voor een hulpvrager te zijn?
Jazeker. Dat heb ik zelf ook moeten doen. Ik heb mijn werk bij SchuldHulpMaatje tijdelijk stopgezet toen bij mij uitgezaaide longkanker, stadium 4, werd vastgesteld. Op dat moment was de verwachting dat de behandeling vooral tijd kon rekken.
Maar mijn lichaam reageerde heel goed op de behandelingen. Er gebeurde iets wat voor mij als een wonder voelt: ik ben nu kankervrij.
Vraag 8
Wat doe je als je merkt dat een hulpvrager zelf onvoldoende stappen zet om uit de problemen te komen?
Dan ga ik eerst het gesprek aan. Ik benoem wat ik zie en vraag de hulpvrager om uit te leggen waardoor het niet lukt om de afgesproken stappen te zetten. Ik vind het belangrijk om eerst te begrijpen wat er achter dat gedrag zit.
Als er daarna niets verandert, zal ik ook duidelijk zijn over wat ik van een hulpvrager verwacht. Uiteindelijk moet iemand zelf bereid zijn om stappen te zetten. Als dat niet gebeurt, bespreek ik met mijn coördinator wat verstandig is: doorgaan, een ander maatje inzetten of het traject beëindigen.
Vraag 9
Heeft het werk als maatje ook jouw kijk op mensen veranderd?
Ja, eerlijk gezegd wel. Vroeger was ik een stuk kortzichtiger dan nu. Ik heb geleerd om meer open te staan voor het verhaal van iemand en niet direct een oordeel klaar te hebben. Vaak zit er veel meer achter een situatie dan je in eerste instantie ziet.
Vraag 10
Wat van SchuldHulpMaatje neem je mee in de manier waarop je zelf in het leven staat?
Voor mij is dat de manier van werken: je houdt je aan de afspraken en richtlijnen, maar brengt ook jezelf mee. Regels en structuur zijn belangrijk, maar uiteindelijk kijk je vooral naar wat iemand nodig heeft om echt verder te kunnen.
Vraag 11
Wat zou je willen zeggen tegen iemand die financiële problemen heeft, maar de stap om hulp te vragen nog niet durft te zetten?
Gefeliciteerd, want als je dit interview leest en erover nadenkt, heb je eigenlijk de eerste stap al gezet. En dat is vaak de moeilijkste stap. Daarom wil ik je echt aanraden om contact met ons op te nemen. Bij een intakegesprek krijg je mij of een van mijn collega’s aan de lijn. Zo’n gesprek is vrijblijvend en je zit nergens aan vast.
Wij zijn er om je te helpen. Zie ons als jouw hulptroepen, die samen met jou de weg zoeken uit die tunnel van financiële problemen. Ons doel is dat je weer rust krijgt, kunt genieten van het leven en uiteindelijk zelf weer verder kunt.
Alles gebeurt discreet en we maken samen een plan dat past bij jouw situatie. Jij hebt daarin zelf een belangrijke stem. We staan niet tegenover je, maar naast je. We zijn er niet om je te veroordelen of fouten uit het verleden tegen je te gebruiken. We gaan samen aan de slag en zetten stap voor stap de weg naar herstel in.
Voor mij geldt: iedereen die de moed heeft om hulp te vragen, is een held. Daarom doen wij er samen alles aan om die eindstreep te halen. Dus wees niet bang om contact op te nemen. Je hoeft het niet alleen te doen. Wij staan voor je klaar en helpen je graag op weg.